زمان  : 9 صبح

روی مبل جلوی تلویزیون خوابش برده بود . صدای در اورا به خود آورد . فکر کرد خواب می بیند . به ندرت پیش می امد کسی در خانه اش را بزند . به سرعت از جا بر خاست . به طرف در رفت . پرده ای که روی شیشه در زده بود را کنار زد تا ببیند پشت در کیست ؟ آه بازهم این سرایدار احمق و خرفت ! با دست سوال کرد : چی میگی؟

سرایدار چیزهایی می گفت که او نمی شنید . به اجبار لای در را باز کرد سوز زمستانی به صورتش خورد چینی روی پیشانی انداخت و با عصبانیت پرسید ببینم تو خوشت میاد منو عصبانی کنی ؟

خانم نگرانتون شدم .

چرا؟

آخه تا صبح چراغ اتاق نشیمن روشن بود . دیگه طاقت نیاوردم گفتم احوالتون رو بپرسم .

هنوز زنده ام  هول نشو .  من تا تو یکی رو تو گور نکنم حالا حالاها نمی میرم . پس شیکمتو صابون نزن که من بمیرم و تو رو خوشحالت کنم فهمیدی ؟

در رو محکم بست .و پرده رو مرتب کرد طوری که داخل دیده نمی شد .

سرایدار بیچاره در حالیکه دستش را مشت کرده بود پله ها رو دو تا یکی کرد و رفت گوشه باغ . جایی که خانه اش را آنجا ساخته بود .

سرایدار نیم ساعت بعد به قصد خرید از خانه خارج شد. از پشت عمارت صدای آب میامد . با اکراه به آن قسمت رفت دید شیر حوض خراب شده و شر شر آب می رود . اصلا حوصله تعمیر نداشت اما باید درستش می کرد . جعبه ابزارش را آورد و مشغول شد . کمی بعد سنگینی نگاهی را حس کرد سر بلند کرد دید خانم از پشت پنجره اورا نگاه می کند . می دانست اگر عکس العملی نشان دهد فرار خواهد کرد برای همین نخواست آن منظره زیبا از دست بدهد وانمود کرد متوجه نشده گاهی زیر چشمی نگاهی به خانم می کرد . با گذشت اینهمه سال این زن هنوز هم زیبا بود ! و او هنوز هم عاشق ...