 |
|
غلاف كن ... غلاف كن ... مي گويم غلاف كن آن لا مصب را ! از اينكه مرا بزني نمي ترسم . مي ترسم اين وسط به در و ديوار بخورد . حوصله غرزدنهاي صاحب خانه را ندارم . حوصله گچ كار و نقاش را هم ندارم . پولش را هم ندارم . پس غلاف كن ... ماه دارد كامل مي شود مي بيني ؟ كامل و بزرگ . عين سيني آلومينيومي مادر كه برنج پاك مي كند تويش . ماه اما طلايي تر است و سيني نقره اي تر . اما ماهي كه من باشم دو تا ابر جلويش را گرفته و من از ان بالا مي بينمتان اما تو مرا نمي تواني كامل ببيني . ببيني كه كامل مي شوم و بزرگ . اندازه سيني مادر كه برنج پاك مي كند تويش . غلاف كن لعنتي مي زني مي زني آسمان را دوباره سوراخ مي كني . ماهي كه من باشم از يك سوراخش ديده مي شود . تاب ماه ديده شدن ماه ديگر را ندارم !
نوشته شده در پنجشنبه بیستم بهمن 1390 ساعت
توسط : townswoman |
درباره تاونز وومن  يك تاوونز وومن يك تاوونزوومن است ديگر ... پيوندهاي روزانه آرشيو ماهانه
لينكستان دوستان
اسكريپت ها |
|
| |
تمام حقوق وب لاگ متعلق به خودمه